In een oude stad in Perzië leefden eens twee broers, Kassim en Ali Baba. Kassim had zich een rijke familie in weten te trouwen en leidde een comfortabel leventje. Ali Baba was een eenvoudige houthakker. Toen Ali Baba op een dag aan het werk was, zag hij in de verte een grote stofwolk. Waarschijnlijk een stel rovers, die te paard dichterbij kwamen, dacht Ali Baba. Bang geworden klom hij tegen enkele nabij gelegen rotsen omhoog en verstopte zich. De mannen hielden halt bij het bos waar Ali Baba aan het werk was en vanuit zijn schuilplaats kon hij ze goed tellen: het waren er veertig.
De strak en kleurrijk geklede leider van de mannen liep richting de rotsen en riep luid en duidelijk: “Speelzaal, open u!” Vervolgens ging er in de rotswand een deur open waardoor ze naar binnen gingen, de leider volgde als laatste. Achter hem sloot de deur vanzelf.
Smerig hol
Ali Baba bleef achter de rotsen zitten, dan konden de mannen hem niet zien als ze onverwacht naar buiten kwamen. Het duurde lang, maar toen de deur uiteindelijk weer openging, liepen ze elk met een voldane blik in hun ogen de buitenlucht in. De leider draaide zich om en riep “Speelzaal, sluit u!”, waarna de deur zich sloot. De rovers sprongen op hun paard en vertrokken in de richting waaruit zij gekomen waren.
Toen er zelfs in de verte geen stofwolk meer zichtbaar was, kwam Ali Baba tevoorschijn, klom omlaag en riep: “Speelzaal, open u!” De deur opende en Ali Baba verwachtte binnen een smerig rovershol aan te treffen. Wat hij in werkelijkheid te zien kreeg, kon hij nauwelijks bevatten, het ging elke verwachting te boven en bracht de jonge houthakker totaal in vervoering. Nooit eerder had hij ingezien dat zoiets mogelijk kon zijn en de gedachte hoe dit zijn leven zou veranderen, duizelde hem aan alle kanten.
Speeltjes
Het waren geen rovers, maar homo’s! Hun hol bleek een goed onderhouden en zorgvuldig ingerichte ontmoetingsplaats te zijn, voorzien van alle denkbare luxe, hulpmiddelen en speeltjes die je maar kon wensen in de herenliefde: sauna’s, bubbelbaden, kooien, handboeien, zweepjes, pep- en glijmiddelen, leren pakjes met opengewerkte achterkant, dildo’s en vibrators in alle kleuren en formaten, maskers, seksschommels en de lekkerste massageolie die Ali Baba ooit geroken had. In het midden van de seksgrot lag een eeuwenoud exemplaar van de standjes van Duizend‑en‑een‑nacht opengeslagen op een stenen tafel.
Ali Baba bladerde opgewonden maar zorgvuldig door het boek en voor hij vol inspiratie vertrok, nam hij de inrichting van de amusementsgrot nog eens goed in zich op. Buiten zei hij “Speelzaal, sluit u!” en spoedde zich naar huis. Daar leidde hij zijn vrouw zonder toelichting naar de slaapkamer en kroop vastbesloten achterop haar. Zij protesteerde, maar hij zette door.
Hitsiger
Op dat moment liep de vrouw van Kassim langs het slaapkamerraam van haar zwager en schoonzus. Aangetrokken door de geluiden die ze hoorde, opende ze de luiken iets om een snelle blik naar binnen te werpen. Maar wacht even … klopte het werkelijk wat zij daar zag? Ze opende de luiken verder en keek opnieuw. Ja, het was werkelijk waar wat ze daar zag! Totaal betoverd bleef ze naar het schouwspel gluren en werd er zodanig in meegesleept, dat ze langzamer en dieper ging ademhalen, terwijl ze met haar bovenbenen zachtjes langs elkaar wreef, net zo lang tot ze heimelijk en binnensbroeks orgasmeerde. Maar meteen daarna werd ze jaloers. Dit standje kenden zij en Kassim nog niet! En hoe kon het zo zijn dat Ali Baba wél van deze techniek op de hoogte was?
Toen haar man die avond thuis kwam, zei ze boos: “Kassim, je broer is veel hitsiger dan jij, hij doet dingen met zijn vrouw die ik niet eens durf te dromen!” Kassim vroeg wat ze bedoelde. Ze vertelde wat ze in het voorbijgaan had gezien en hoezeer het haar had opwonden. Kassim was verbijsterd, hij kon er die nacht niet van slapen. Nog voor de zon opkwam, ging hij naar zijn broer, confronteerde hem met de feiten, en vroeg toen recht op de man af: “Ali Baba, wie heeft jou deze vaardigheden bijgebracht?”
Paradijs
Ali Baba begreep dat hij te onvoorzichtig was geweest, en dat Kassim en zijn eega hierdoor donkerbruine vermoedens hadden gekregen. Hij besloot het hele verhaal van de veertig mannen, de grot en het boek aan zijn broer te vertellen en deed hem toen een aanbod: op voorwaarde van strikte geheimhouding mocht hij de volgende keer met hem mee. “Doen we,” zei Kassim, “maar vertel me waar het is en hoe ik er binnenkom. Zo niet, dan ga ik zelf op zoek en als ik de plek vind, verraad ik jou.”
Ali Baba had geen keuze en gaf toe, uiteraard niet van harte. Kassim ging snel naar huis, met het snode plan om stiekem in zijn eentje naar de geheime plek te gaan. Hij wilde de seksgrot en de veertig mannen voor zichzelf hebben. De volgende morgen vertrok hij in alle vroegte met op zijn rug een grote zak, waarin hij speeltjes mee terug kon nemen. Het duurde niet lang voor hij de ingang van het homoparadijs vond, de rugzak zette hij buiten neer. “Speelzaal, open u!” riep hij.
Vaseline
Kassim was sprakeloos bij het zien van de overvloedig ingerichte ruimte, en nog meer van de omvangrijke collectie speeltuig die hij er aantrof. Langzaam liep hij rond om alles goed te bekijken en voorzichtig aan te raken. Als laatste ging hij naar de stenen tafel en bladerde door het oude boek. Hij raakte opgewonden en moest er steeds maar aan denken hoe het zou zijn als de veertig mannen hier waren. Daardoor was hij zo afgeleid, dat hij pas op het laatste moment doorhad dat ze in aantocht waren. Kassim moest snel iets bedenken om het vege lijf te redden.
Buiten zagen de mannen een lege rugzak staan en kregen argwaan. Toen hun leider de ingang van de grot met een luide kreet opende, zag Kassim geen andere mogelijkheid dan hen te overrompelen. Naakt en met een erectie sprong hij naar voren, in de hoop hun zwakke plek te raken en daarmee zijn overlevingskansen te verhogen. Tevergeefs, want de mannen trokken zonder aarzelen hun blanke sabels en sleurden Kassim mee naar de seksschommel. Daar werd hij in een toegankelijke houding vastgeknoopt, waarna hij veertig keer diep, fors geschapen en vooral hard genomen werd. Zonder omhaal en zonder vaseline.
Afschrikken
Na afloop legden de mannen Kassims doodgestoten lichaam op de grond, met het verminkte bipsje richting ingang. Ze begrepen niet hoe hij binnen had kunnen komen, maar deze kille verwelkoming zou elke andere indringer ongetwijfeld afschrikken.
Toen Kassim ’s avonds niet thuiskwam, werd zijn vrouw ongerust. Ze ging naar haar zwager en vertelde wat haar man was gaan doen. Ali Baba beloofde haar te helpen en in de ochtendschemer vertrok hij op een muilezel naar het bos om Kassim te zoeken. Toen hij de rugzak zag staan, opende Ali Baba de speelzaal en nog voor hij een stap naar binnen had kunnen zetten, keek hij vol in het bruut geschonden sterretje van broerlief. Hevig ontdaan deinsde hij terug en kotste naast de ezel, die meteen van de verse maaginhoud begon te smikkelen. Daarna tilde hij Kassim op de rug van het dier en bedekte het bloederig overschot met de rugzak.
Darmen
Terug in de stad bracht Ali Baba de ezel met het lijk van Kassim naar het huis van zijn schoonzus. Daar werd de deur geopend door Eugène, een knappe jongeman, die vanwege zijn geaardheid nooit verder zou kunnen komen dan slaaf. Ali Baba wist echter, dat Eugène een goed stel hersens had en zei tegen hem: “Dit is het lichaam van je meester. Hij is verkracht, maar we moeten doen alsof hij aan een darmaandoening is gestorven. Verzin alsjeblieft iets, zodat niemand de waarheid komt te weten. Maar ga nu eerst je meesteres zeggen, dat ik haar moet spreken.”
Toen ze hoorde wat haar man was overkomen, begon ze te jammeren en te huilen. Ali Baba beloofde goed voor haar te zorgen, als ze precies zou doen wat hij zei. Bovendien moest ze Eugène zijn gang laten gaan. Bij het horen van deze woorden kalmeerde Kassims vrouw en beloofde zij dit te doen.
Naaien
Eugène ging intussen naar een apotheek en vroeg om medicijnen. “Mijn arme meester Kassim kan niet meer eten en hij loopt volkomen leeg van achter. Niemand weet wat hem scheelt.” Eugène kreeg een potje pillen mee naar huis, maar kwam de volgende ochtend betraand terug. Snikkend vroeg hij een drankje om de pijn van een stervende te verzachten. Diezelfde avond begonnen de vrouw van Kassim en Eugène luid te wenen en vertelden aan iedereen dat Kassim dood was.
De volgende dag ging Eugène naar het schoenenwinkeltje van Baba Mustafa, vlakbij de stadspoort. Daar leende hij naaigerei, waarmee hij thuis de gevallen ster van zijn meester fatsoeneerde. Toen hij het gereedschap terugbracht naar het winkeltje, zei hij dat zijn meesteres eeuwig dankbaar was voor de bruikleen. Ook adviseerde hij de schoenmaker zijn spullen goed te reinigen, met een korte toelichting op het gebruiksdoel en de aard van de verwondingen. Spoedig daarna werd Kassim begraven.
Hetero
Bij hun terugkeer in de grot merkten de veertig homo’s dat het lichaam van Kassim was verdwenen. “Ons paradijs is ontdekt,” sprak de leider, “er moet nog iemand zijn die ervan weet en die het lichaam heeft meegenomen. We moeten die persoon zien te vinden. Een van ons gaat verkleed als hetero naar de stad, om uit te vinden wie ons slachtoffer is geweest. Er wordt vast wel geroddeld over iemand die een vreemde dood is gestorven. Dit kan ons vervolgens naar de tweede persoon leiden.”
Een van de mannen vermomde zich en ging op pad. Bij het aanbreken van de dag kwam hij bij de stadspoort, waar Baba Mustafa voor zijn winkeltje druk bezig was met het ontsmetten van zijn naaigerei. De hetero groette hem en zei: “Iemand die zijn gereedschappen zo goed onderhoudt, moet wel een vakman zijn.”
“Klopt, ik neem mijn werk serieus,” antwoordde Baba Mustafa, “maar dit doe ik om een andere reden. Je zult het niet geloven, maar pas geleden was hier iemand die mijn spullen leende, om het verwonde achterste van een overledene mee dicht te naaien.”
Zakdoek
De schijnhetero gloeide van binnen. Dit was de informatie die hij zocht! Hij ging verder: “Hoe krijgen mensen het toch voor elkaar om op die plek gewond te raken? Wat is dat voor een volk?” Baba Mustafa zei dat hij het niet wist, maar toen hij een goudstuk toegestopt kreeg, werkte zijn geheugen plotseling beter. Hij noemde de naam Kassim en na een tweede goudstuk was hij ook bereid om de weg te wijzen naar het huis waar de herstelwerkzaamheden hadden plaatsgevonden. Nadat Baba Mustafa vertrok, markeerde de hetero het huis door een donkerblauwe zakdoek aan de deurklink te hangen en keerde hij ingenomen terug naar zijn makkers.
Niet lang daarna kwam Eugène het huis uit. Hij zag de zakdoek aan de deurklink en wist meteen wat dit betekende – hij kende het homowereldje immers. Daarom haalde hij zijn eigen oranje zakdoek tevoorschijn en hing deze om de klink, bij de donkerblauwe.
Bonzen
Toen de homoleider hoorde wat de tijdelijke hetero ontdekt had, besloot hij zelf naar de stad te gaan om het huis te zoeken, dan kon hij ter plekke zien te achterhalen wie de tweede indringer was geweest. Hij gaf zijn mannen opdracht te wachten in de grot tot zijn terugkeer, daarna zouden verdere instructies volgen.
Tegen de avond kwam de leider aan in de stad. Hij stopte bij een huis, waar tot zijn verbazing niet een, maar twee zakdoeken aan de klink hingen, een donkerblauwe en een oranje. Dit moest het huis zijn dat hij zocht, maar hoe kwam dat oranje textiel daar terecht? Zijn hart begon te bonzen en zonder nadenken bonsde hij in hetzelfde ritme op de deur. Eugène deed open, begroette de vreemdeling beleefd en vroeg wat hij voor hem kon doen.
Uiterlijk
Het bleef stil. Eugène keek de bezoeker aan, vroeg nogmaals wat hij kon betekenen en constateerde dat de man aan de deur daardoor volledig van slag raakte. “Wat een leuk oranje doekje hangt daar aan je deur, is dat van jou?” zei de man klef en klunzig. Eugène begreep intuïtief dat dit de hoofdman was van de kerels die Kassim dodelijk hadden misbruikt, en dat ze nu op zoek waren naar Ali Baba. Maar hij had ook feilloos in de peiling dat zijn eigen uiterlijk een onmiskenbare indruk maakte op de man. De oranje zakdoek deed de rest.
“Ja,” zei Eugène, terwijl hij de hoofdman opzettelijk diep in zijn ogen keek, “die bandana is van mij. Kom anders even binnen om te rusten en te eten, je zult wel lang onderweg zijn geweest. En als je wilt, laat ik een slaapplek voor je gereedmaken, het wordt al donker.”
Dolk
Als een verliefde schooljongen volgde de bezoeker Eugène naar binnen en bij elke stap die hij zette, raakte hij zijn leidinggevende kwaliteiten verder kwijt. Zo mak als een lammetje nam hij plaats aan de keukentafel, terwijl Eugène een maaltijd voor hem bereidde; een stevige bonenschotel, pittig gekruid om de smaak te verdoezelen van de medicijnen, die hij enkele dagen eerder bij de apotheek had gehaald en waarvan hij nu doelgericht een overdosis door het avondmaal prakte.
Dit plan werkte, binnen vijf minuten na zijn eerste hap lag de eens zo fiere leider bewusteloos onder tafel. Eugène grijnsde tevreden, bond zijn slachtoffer vast en onderzocht daarna wat hij onder de kleding bij zich droeg. En dat was niet voor niks, want een vlijmscherpe dolk en de leidersketting van een geheim homocollectief waren de opbrengst. Dit moest Ali Baba horen!
Bilnaad
Ali Baba schrok zich wezenloos van het verhaal en vond het moeilijk te geloven, maar toen hij het geknevelde lijf en het steekwapen zag, wist hij dat Eugène zijn leven had gered. Ali Baba herkende het gezicht van die keer dat hij zich achter de rotsen verscholen hield. Dit was de leider van de moordenaars van zijn broer! Hij bedacht zich geen moment en plantte het aan twee kanten geslepen mes met een ferme haal in de bilnaad van het lichaam, dat net weer de eerste tekenen van leven begon te vertonen. Een ijzingwekkende kreet volgde.
Ali Baba was Eugène zo dankbaar voor het redden van zijn leven, dat hij in de emotie van het moment eindelijk uit de kast durfde te komen. Eugène was niet verrast en bleef rustig, tongzoende hem en zei koeltjes: “Welkom bij de club.” Daarna hing hij de leidersketting om zijn eigen nek en ging samen met Ali Baba naar de grot, waar de wachtende mannen hun nieuwe leider onmiddellijk accepteerden. De kersverse patroon bepaalde, dat er ter plekke een bandeloze orgie zou worden ingezet met de onervaren Ali Baba als stralend middelpunt. Vanaf toen bestond het genootschap uit 41 homo’s en zou Ali Baba voor altijd in seksuele rijkdom leven.